Claude zit nu in Microsoft 365 Copilot: het model onder je Office-knop wordt een keuze.

Microsoft voegt Claude Sonnet 4 en Claude Opus 4.1 toe aan Microsoft 365 Copilot, te beginnen in de Researcher-agent en in Copilot Studio, de omgeving waarin organisaties eigen agents bouwen. Tot deze week draaide Copilot volledig op de modellen van OpenAI. Vanaf nu zit er een tweede leverancier onder dezelfde knop.

Het staat niet vanzelf aan. Voor de Researcher-agent moeten organisaties met een Copilot-licentie zich aanmelden voor het Frontier Program; in Copilot Studio zet een beheerder de Anthropic-modellen aan. Het is in beide gevallen een opt-in, en daarmee een besluit dat ergens genomen moet worden: door jou, of door de partij die jouw Microsoft-omgeving beheert.

Microsoft benadrukt dat dit geen afscheid van OpenAI is. Copilot blijft daarnaast op de nieuwste OpenAI-modellen draaien. De strategie heet multi-model: per taak het model dat daar op dat moment het beste in is.

Wie tot nu toe Microsoft 365 Copilot kocht, koos daarmee impliciet ook voor de modellen van OpenAI. Die twee beslissingen zaten aan elkaar vast, en niemand had het erover, omdat er niets te kiezen viel. Dat is precies wat vendor lock-in op modelniveau is: geen contract dat je tekent, maar een keuze die je nooit gemaakt hebt.

Die koppeling begint nu te kantelen. Het model wordt een laag die je per taak kunt kiezen binnen een product dat je al hebt. Voor een MKB-bedrijf betekent dat iets concreets: de vraag welk model een taak het beste doet, hoeft niet langer beantwoord te worden met de aanschaf van een compleet nieuw pakket.

Op termijn is dit vooral goed nieuws voor de inkoper. Zodra modellen binnen hetzelfde product naast elkaar staan, gaan ze op prestaties en prijs met elkaar concurreren, en die concurrentie werkt in jouw voordeel in plaats van in dat van de leverancier.

Praktisch begint het klein. Check of je organisatie een Microsoft 365 Copilot-licentie heeft, en zo ja, wie er over het Frontier Program gaat. In veel MKB-bedrijven is dat de externe IT-partner, en die neemt zo'n besluit niet uit zichzelf.

Eén ding staat klein in de aankondiging en is voor jou groot: de Anthropic-modellen draaien buiten de door Microsoft beheerde omgeving en het gebruik valt onder de voorwaarden van Anthropic. Wie deze knop omzet, breidt de kring van partijen uit die met je bedrijfsgegevens in aanraking komen. Dat is geen reden om het niet te doen, wel om het te weten voordat je het aanzet en om het in je AI-beleid te benoemen.

Daarna is de verleiding groot om modellen tegen elkaar te testen op algemene indruk. Dat levert weinig op. Een model is goed of slecht in een specifieke taak, niet in het algemeen. Kies dus eerst de taak: het maandelijkse rapport, de research voor een offerte, het samenvatten van klantgesprekken. Laat beide modellen datzelfde werk doen en vergelijk het resultaat op wat er voor die taak toe doet.

Dat is geen toeval maar volgorde. Process First, AI Second betekent hier: eerst weten welke taak ertoe doet en hoe een goed resultaat eruitziet, dan pas het model kiezen. Andersom wordt het een demo zonder conclusie.

Achter deze aankondiging zit een verschuiving die langer meegaat dan de modelnamen van deze maand. Modellen worden inwisselbare onderdelen. Wat overblijft als het duurzame deel van je AI-inzet is precies het deel dat je zelf in de hand hebt: je processen, je data en de afspraken over hoe je ermee werkt.

Eerlijk is ook: voor de meeste MKB-bedrijven verandert er morgen niets. Geen Copilot-licentie, geen Frontier Program, geen besluit te nemen. Maar wie de komende jaren een AI-leverancier kiest, doet er goed aan deze vraag aan de lijst toe te voegen: kan ik binnen dit product van model wisselen, of koop ik een knop waar één leverancier achter zit.